Beata Czechowska-Derkacz
rzecznik prasowy Uniwersytetu Gdańskiego
Biuro Informacji i Promocji
ul. Bażyńskiego 1a
80-952 Gdańsk
tel.: (58) 552 95 55; 552 95 84; fax – 552 95 51
tel. kom. 0661 360 121
e-mail prasa@univ.gda.pl
http://www.univ.gda.pl/pl

Gdańsk 02.12.2005 r. 

INFORMACJA PRASOWA

Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych na Uniwersytecie Gdańskim

Rektorska Komisja ds. Projektu Uniwersytet bez Barier oraz Akademickie Centrum Kultury Uniwersytetu Gdańskiego już po raz czwarty organizują obchody Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych, który odbędzie się 5 grudnia. Z tej okazji na Uniwersytecie Gdańskim odbędą się pokazy filmowe. 

Podczas czwartego Międzynarodowego Dnia Osób Niepełnosprawnych zaprezentowanych zostanie pięć filmów. Cztery z nich to wzruszające etiudy dokumentalne, piąty jest paradokumentalnym dziełem pełnometrażowym. Wszystkie w niezwykły sposób opowiadają o walce człowieka z przeciwnościami: samotnością, niezrozumieniem oraz trudem bycia innym. Bohaterowie filmów szukają swojej indywidualności poprzez kontakt z drugim człowiekiem, szukają jednak partnera, nie opiekuna. Niektórzy z nich mimo kalectwa stanowią oparcie dla innych, jak bezręki malarz, mąż i ojciec. Mamy tu do czynienia z niezwykłą walką z własną słabością, walką nie pozbawioną trudnych momentów. Jednak wszyscy bohaterowie wykazują się nieugiętą chęcią istnienia i poszukiwania szczęścia.

Pokazy odbędą się 5 grudnia 2005, o godz.:18.00, w auli 039, Wydz. Filologiczno-Historycznego UG (ul. Wita Stwosza 55, Gdańsk)

WSTĘP WOLNY

Więcej informacji: Grażyna Hałaburda 505 336 847,  ack@univ.gda.pl
Natasza Kosakowska, psynk@univ.gda.pl, +48501790765

Program pokazu i opisy filmów:
Wiara, nadzieja miłość (2002), reż. J.Knopp, M. Kilaszewski, 22”
Widzę (1988), reż. B. Dziworski, 23”
Kilka opowieści o człowieku (1983), reż. B. Dziworski, 20”
Życie na krawędzi tworzenia obrazu (2001), reż. J.Knopp, M. Kilaszewski, 20”
Paradox Lake (2002), reż. P. Reut, 85”

WIARA, NADZIEJA, MIŁOŚĆ (2002)
Film dokumentalny

Uzasadniająca tytułowy, krzepiący "życiowy skład zasad" poetycka rejestracja procesu rehabilitacji budującej nowe życie dwóch silnych mężczyzn, inwalidów po wypadkach.
Film, w którym przedstawiono w sposób artystyczny ten moment w życiu człowieka, gdy wszystko co było dotychczas kończy się dramatycznie. Moment, gdy wszystko zaczyna się od nowa, jest trudny, bo po wypadku jest się osobą niepełnosprawną i trzeba przystosować się do nowego życia. Nasz bohater skończył szkołę, został sportowcem, medalistą olimpijskim. Niepełnosprawność nadała mu głęboki sens życia. [filmpolski.pl]
Realizacja: Marek Kilaszewski , Jacek Knopp 
Scenariusz: Marek Kilaszewski , Jacek Knopp 

WIDZĘ (1988) 
Impresja dokumentalna

Impresja poetycka przedstawiająca świat doznań i uczuć niewidomych na przykładzie dzieci z zakładu w Laskach. 
Realizacja: Bogdan Dziworski , Krzysztof Ptak , Agnieszka Bojanowska , Wit Dąbal , Henryk Kuźniak , Małgorzata Jaworska , Antoni Sambor 
Scenariusz: Bogdan Dziworski 

Nagrody
1988 Krakowski FF - Konkurs Krajowy - Nagroda za zdjęcia 

KILKA OPOWIEŚCI O CZŁOWIEKU (1983)
Impresja dokumentalna

Portret młodego mężczyzny (Jerzy Orłowski) pozbawionego obu rąk. Kamera notuje jego zachowanie w różnych okolicznościach. Rutynowe czynności zdrowych ludzi. Obraz bez komentarza (tylko pogwizdywanie bohatera przerywa ciszę) skupia się przede wszystkim na niecodziennej postaci. Mimo okrutnego kalectwa mężczyzna jest pełen radości życia, radzi sobie w każdej sytuacji, panuje nad swym ciałem, przezwyciężą trudności i potrafi żyć jak inni. [filmpolski.pl]
Reżyseria: Bogdan Dziworski 
Scenariusz: Bogdan Dziworski
 
Nagrody:
1983 Krakowski FF - Konkurs Krajowy - Nagroda za zdjęcia 
1983 Krakowski FF - Konkurs Międzynarodowy -Grand Prix "Złoty Smok" 
1983 Huesca (MFFK) Grand Prix 
1984 Tarnów (FFSportowych)-Wyróżnienie za montaż 
1995 Monachium (MFFK) Nagroda Specjalna Jury 

ŻYCIE NA KRAWĘDZI TWORZENIA OBRAZU (2001)
Film dokumentalny

Opowieść o Stanisławie Kmieciku, nowosądeckim bezrękim od urodzenia malarzu. 
Pięknie sfilmowana dokumentalna impresja o niezwykłym życiu wyjątkowego malarza, który mimo ogromnych fizycznych ograniczeń jest samodzielny i twórczy, sprawdza się jako artysta, mąż i ojciec. Jego los należy do niekonwencjonalnych i nie wolnych od dramatycznych pytań i wątpliwości. Staszek Kmiecik urodził się w 1971 roku, bez rąk, jak wiele wówczas dzieci w całej Europie, których matki będąc w ciąży zażywały lek nie wiedząc, że uszkadza płód. Troskliwość rodziców, a zwłaszcza matki, sprawiła, iż - jak mówi - długo nie wiedział, że ich nie ma. Kiedy chciał otworzyć drzwi, one same natychmiast otwierały się przed nim. Tym boleśniejszy był moment dostrzeżenia swojej odmienności. Postanowił zostać artystą, w przekonaniu, że nic innego nie może robić. Musiał nauczyć się rzeczy niezwykłych. Osiągnął w końcu niebywałą sprawność, wykonuje najbardziej skomplikowane czynności stopami. Nie tylko maluje, lecz prowadzi samochód, fotografuje, korzysta z telefonu komórkowego, zapala zapałki i pali papierosy... Malarstwo jest Staszka pasją. Najbardziej lubi te chwile, kiedy maluje, pije piwo i pali papierosa. Fascynuje go też piękno ziemi, stara się zatem o jak najbliższy z nią kontakt. W okolicach Podbeskidzia, gdzie mieszka, są i pola uprawne, i skaliste zbocza. Jeździ do kamieniołomów lub na łąki, przesuwa grudki ziemi palcami stóp i chłonie jej zapach. Mimo kalectwa jest całkowicie samodzielny. Chętnie spotyka się z przyjaciółmi na "zakrapianych imprezach". Z radością baraszkuje po łące z synem, który z ufnością, z jaką synowie wsuwają małą rączkę w ciepłą dłoń ojca, chwyta podczas wędrówki pusty rękaw Staszkowej kurtki... Autorzy dokumentu tworzą go z pięknych i dramatycznych obrazów, komentowanych wypowiedziami i wspomnieniami Staszka. Te obrazy pozwalają skonstruować kawał jego życia i wiele z niego zrozumieć. To "życie na krawędzi tworzenia obrazu" nie jest proste. Inność, ograniczenia wywołują poczucie krzywdy, które wybucha niekiedy w krzyku lub zniechęceniu. Opowiada wtedy o pętli, którą kiedyś miał wykorzystać... Nie chce mu się żyć - mówi - ale musi. [www.tvp.com.pl]
Reżyseria: Marek Kilaszewski , Jacek Knopp 
Scenariusz: Marek Kilaszewski , Jacek Knopp 

Nagrody:
2001 Łódź - Festiwal Mediów "Człowiek w Zagrożeniu" - Wyróżnienie 

PARADOX LAKE (2002)
Film paradokumentalny

Matt Wolf, 25-letni Nowojorczyk, chciałby zrobić w życiu coś dobrego dla innych. Po przeczytaniu ogłoszenia prasowego zgłasza się jako wolontariusz na trzytygodniowy letni obóz dla dzieci autystycznych. Na obozie opiekuje się dwoma chłopcami, Robem i Waynem. Obaj nie mówią, porozumiewają się ze światem zewnętrznym w sposób niezrozumiały dla niedoświadczonych opiekunów. Matt dzięki cierpliwości i zaangażowaniu nawiązuje z nimi kontakt. Inny opiekun, Ernie, traktuje swoich podopiecznych w sposób szorstki i brutalny. Nie pozwala mu to porozumieć się z nimi i wywołuje konflikt z Mattem. Matt nawiązuje romans z Rachel, opiekunką małej Jessiki. Obserwując dziewczynkę zauważa, że jej ulubionym zajęciem jest odtwarzanie otaczającej rzeczywistości przy pomocy kolekcji zwierzęcych figurek, szczególnie figurek wilka i kota, które chowa w różnych miejscach. Matt podejrzewa, że dziewczynka chce mu coś w ten sposób powiedzieć. Wszystkie postaci występujące w filmie, oprócz kierownika obozu, matki i lekarza rodzinnego, grają samych siebie. [filmweb.pl]
Reżyseria: Przemysław Reut 
Scenariusz: Wiesław Saniewski , Przemysław Reut 

Nagrody
2002 Przemysław Reut Los Angeles (FF)-nagroda dla najlepszego filmu 
2002 Przemysław Reut Cieszyn ("Nowe Horyzonty")-nagroda publiczności 
2002 Przemysław Reut Mediolan (MFF)-nagroda za reżyserię 
2002 Przemysław Reut Mediolan (MFF)-nagroda za scenariusz 
2002 Wiesław Saniewski Mediolan (MFF)-nagroda za scenariusz 
2003 Przemysław Reut Independent Spirit Awards (nagrody kina niezależnego) nominacja do nagrody specjalnej "Someone to Watch Award

Informacje o Projekcie Uniwersytet bez Barier
Na Uniwersytecie Gdańskim studiuje 258 niepełnosprawnych osób i parcuje ponad 70. W 2000 roku na uczelni powołano Komisję ds. Projektu Uniwersytet bez Barier, która powoływana jest przez aktualnie urzędującego rektora jako ciało doradcze w sprawach związanych z obecnością osób niepełnosprawnych na Uniwersytecie Gdańskim. Zadaniem Komisji jest przede wszystkim integrowanie działań na rzecz osób niepełnosprawnych – to m.in. redakcja dwujęzycznego uczelnianego systemu informacyjnego w Internecie o ułatwieniach dostępnych dla osób niepełnosprawnych w Uniwersytecie Gdańskim, pomoc indywidualna w przygotowaniu specjalnych materiałów dydaktycznych, realizowana we współpracy z Biblioteką Główną UG, udział w ogólnopolskich projektach, współpraca z organizacjami działającymi na rzecz niepełnosprawnych. W skład komisji wchodzą zarówno pracownicy Uniwersytetu Gdańskiego, jak i studenci. Od początku funkcję przewodniczącej Komisji ds. Projektu Uniwersytet bez Barier pełniła prof. Joanna Rutkowiak, od 1.09.2005 r., po przejściu Pani Profesor na emeryturę, funkcję tę pełni prof. Dorota Simpson. W 2000 roku powołano na Uniwersytecie Gdańskim pełnomocnika ds. osób niepełnosprawnych, którym jest dr Anna Kobylańska. W ramach Projektu „Uniwersytet bez Barier” co roku na uczelni odbywa się Forum „Uniwersytet bez barier”, w którym uczestniczą osoby niepełnosprawne. To okazja do wspólnego spotkania, zaprezentowania swoich poglądów i dyskusji.
W maju 2004roku Grupa Ergo Hestia powołała Fundację na Rzecz Integracji Zawodowej Osób Niepełnosprawnych INTEGRALIA. Uniwersytet Gdański współpracuje z fundacją w zakresie znajdowania i tworzenia miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych. W ramach projektu „Niepełnosprawni jako wartościowi obywatele społeczeństwa europejskiego”, realizowanego przez Fundację na Rzecz Osób Niewidomych i Niepełnosprawnych „Pomóż i Ty” we współpracy z Federacją Organizacji Pozarządowych z Gdyni, na Uniwersytecie Gdańskim odbył się cykl konferencji adresowanych do osób niepełnosprawnych na temat wzmacniania ich aktywności a także działalności różnych organizacji na rzecz niepełnosprawnych. 
W 2005 roku Uniwersytet Gdański i Pomorski Oddział Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych podpisali porozumienie, zgodnie z którym PFRON dofinansował zakup i montaż urządzeń wspomagających słyszenie dla niepełnosprawnych studentów UG. Pieniądze 298.158,61 zł - zostały przekazane w ramach realizowanego przez Uniwersytet Gdański programu dla osób niedosłyszących – PITAGORAS. Wsparcie finansowe pozwoliło na wyposażenie sal wykładowo audytoryjnych na Wydziale Filologiczno-Historycznym oraz na Wydziale Prawa i Administracji w urządzenia wspomagające słyszenie. Niepełnosprawni studenci UG zostali również wyposażeni w przenośne systemy FM wspomagające słyszenie. Uniwersytet Gdański jest jedyną szkołą wyższą na Pomorzu i jedną z niewielu w Polsce, która została wyposażona w ten nowoczesny sprzęt.